استاندارد NFPA به منظور آموزش، ارتقاء مهارت‌ها و صلاحیت‌های آتش‌نشانان و دیگر کارکنان ایستگاه‌های آتش‌نشانی، سر فصل‌ها و استاندارد دوره‌های آموزش مورد نیاز آنان را تدوین و ابلاغ نموده است. بر این اساس آتش‌نشانان می‌بایست دوره‌های عمومی زیر را به منظور احراز صلاحیت جهت فعالیت در ایستگاه‌های آتش‌نشانی سپری نمایند:

آتش‌نشان‌هایی که دوره‌های مذکور را طی می‌کنند، مهارت‌ها و قابلیت‌های لازم جهت مشارکت و فعالیت در اطفاي آتش‌سوزی‌های مختلف را به‌صورت عمومی پیدا می‌کنند که این سطح از آموزش، مهارت و قابلیت برای مبارزه با انواع حریق‌های شهری و صنایع معمولی کفایت می‌کند....

هدف اصلی نظام مدیریت عملیات اطفاء حریق، ایجاد فرآیند اجرائی مناسب به منظور حصول اطمینان از فعالیت‌هایی است که با برنامه‌ریزی و اجرای صحیح و به‌موقع این فرآیندها، می‌توان با کمترین هزینه و در کوتاه‌ترین زمان ممکن به بالاترین راندمان موردنظر در عملیات دست یافت. طی سالیان اخیر، نظام مدیریت عملیات اطفاء حریق به عنوان یکی از عناصر اصلی کنترل نظام مدیریت بحران، در جوامع و صنایع مختلف مورد مطالعات گسترده‌ای قرار گرفته که در نهایت سازمان بین‌المللی NFPA براساس استاندارد 1026،  مدل تصمیم‌گیری (Decision Making Model) را به عنوان فرآیند استاندارد مدیریت عملیات اطفاء حریق ارائه نمود. امروزه این مدل به عنوان مدل استاندارد بین‌المللی در سراسر دنیا مورد استفاده قرار می‌گیرد که در این مقاله به طور اجمالی معرفی می‌گردد.

1. اطلاعات حادثه  (Incident Information )

جمع‌آوری اطلاعات هر حادثه با 2 روش کلی انجام می‌گیرد:

- جمع‌آوری اطلاعات حادثه قبل از وقوع (Planning  Pre Incident): در این روش به شناسائی کلیه عوامل خطرزا، ریسک‌های مرتبط، سایر رخدادهای قابل‌وقوع، منابع موردنیاز، روش‌های احتمالی مقابله و کنترل حادثه ایجادشده قبل از وقوع حادثه پرداخته می‌شود که در روند حادثه از آن استفاده می‌گردد.

- جمع‌آوری اطلاعات حادثه در حین عملیات اطفاء حریق: در این روش از دو شیوهSize Up  که معمولأ توسط اولین افسر اعزامی به محل حادثه انجام شده و همچنین ( Dynamic Risk Assessment (DRA که معمولأ توسط فرمانده حادثه یا تیم تخصصی مرتبط انجام می‌گیرد، استفاده می‌شود.